Sztucznie utworzony zbiornik wodny położony w województwie łódzkim, w powiatach piotrkowskim i tomaszowskim. Powstał w latach 1969 - 1974 na skutek przegrodzenia Pilicy w okolicy miejscowości Smardzewice, w ówczesnym województwie kieleckim. Powstała tam betonowo-ziemna tama o długości 1200 m i wysokości 16 m, która przyczyniła się do powstania zbiornika o powierzchni 2700 ha, długość 17,1 km, maksymalna szerokość 2,1 km, średnia głębokość 3,3 m.

Linia brzegowa zbiornika wynosi 58 km, z czego 11 km znajduje się na terenie gminy Wolbórz. Powstanie zbiornika miało na celu zapewnienie wody pitnej dla Tomaszowa Mazowieckiego i Łodzi (pojemność przy pełnym spiętrzeniu wynosi 95 mln m³). O

becn ie Łódź nie korzysta już z wody ze Zbiornika Sulejowskiego, a posiada własne studnie głębinowe.Oprócz funkcji retencyjnej i energetycznej zbiornik służy również jako miejsce rekreacji. Umożliwia uprawianie żeglarstwa, kajakarstwa, windsurfingu. Zbiornik znajduje się w granicach Sulejowskiego Parku Krajobrazowego.