Niemcy nazwali Wał Pomorski Die Pommernstellung, czyli Pozycja Pomorska. Linia umocnień zaczęła powstawać jeszcze w latach 30. i miała chronić wschodnie Niemcy przed uderzeniem wojsk polskich. 900 betonowych budowli plus zapory przeciwpancerne, pola minowe itp. powstały na 300-kilometrowym odcinku od Darłówka po Gorzów Wielkopolski. W 1945 r. umocnienia były już przestarzałe, ale w połączeniu z licznymi jeziorami, mokradłami i lasami na pojezierzach Wałeckim i Drawskim tworzyły trudny do przejścia pas.Zwiedzanie pozostałości po wielkich fortyfikacjach proponuję zacząć do Szczecinka. Schrony znajdziemy przy szosie do Barwic koło kempingu. W 1945 r. ich zadaniem była blokada przesmyku między jeziorem Trzesiecko i Wielimie. Jeden z nich, uchodzący za największy w okolicy, był dwukondygnacyjny, uzbrojony w ciężkie karabiny maszynowe, a od strony wschodu w działko przeciwpancerne w pancernej kopule. W części podziemnej znajdowały się magazyny amunicyjne i żywnościowe oraz pomieszczenia dla załogi. Podobno w bunkrze tym jeszcze kilka miesięcy po zakończeniu wojny ukrywało się kilku żołnierzy niemieckich, którzy ostatecznie poddali się.

Na drodze ok. 100 m na wschód od bunkra (na wysokości dzisiejszego kempingu) znajdował się ruchomy system zapór drogowych. Patrząc na potężną konstrukcję schronów, musimy pamiętać, że w 1945 r. atakujące je żołnierze widzieli tylko ich niewielką górną część. Reszta była obsypana ziemią.